De Acte van Berouw is een gebed in de christelijke traditie, vooral binnen het rooms-katholicisme, dat wordt gebruikt om verdriet om zonden te uiten en God’s vergeving te zoeken. De oorsprong ervan gaat terug naar de vroege Kerk, waar de gelovigen de noodzaak van berouw in gebed erkenden. Hoewel de exacte bewoording in de loop der tijd is geëvolueerd, blijft het doel diep geworteld in de christelijke leer over het belang van berouw (oprechte spijt) als een pad naar verzoening met God. Het gebed wordt doorgaans gereciteerd tijdens het Sacrament van Boete (Beichte), waar de boeteling zijn zonden aan een priester belijdt, spijt betuigt en om absolutie vraagt. Het kan ook privé worden gezegd in persoonlijke gebeden wanneer men om Gods genade vraagt. De Acte van Berouw heeft een belangrijke geestelijke betekenis, omdat het de essentiële elementen van berouw belichaamt: het erkennen van eigen zonden, het voelen van oprechte droefheid en de belofte om toekomstige zonden te vermijden. Dit gebed herinnert de gelovigen aan Gods oneindige barmhartigheid en de christelijke verantwoordelijkheid om naar heiligheid te streven.